Home sweet home!

We hebben onze 30-uur durende terugreis overleefd!
In de luchthaven van Bangalore was het heel rustig. Tika en ik lopen nog eens langs de winkeltjes en kopen nog enkele laatste souvenirtjes. Ondertussen was iedereen geboard en hadden we bijna onze vlucht gemist ... We stappen op en het vliegtuig begint te rijden. Wel ja, dat is toch al een half uur minder op het vliegtuig!

De luchthaven in Oman is heel wat anders: druk druk druk! Aangezien we er 8 uur moeten wachten, trekken we naar de lounge (waarvoor we wel moeten bijbetalen), waar het wat rustiger is en we proberen wat te slapen.

Om 1 uur, midden in de nacht, moeten we boarden voor onze volgende vlucht. Bij het afscheuren van de kaartjes hebben ze per ongeluk onze zetelnummers mee afgescheurd. We moeten wachten tot ze gevonden hebben waar we moeten zitten. We komen alweer als laatsten aan op het vliegtuig. Tika die het hele boardingproces slapend op mijn arm lag, schiet wakker en begint Dora te kijken!

Om 7u30 landen we in Frankfurt. Gedaan met vliegen! Het is een grote luchthaven en tegen dat we onze bagage hebben, door de paspoortcontrole zijn en de weg naar het station gevonden hebben, zijn we net te laat voor de trein naar Brussel. Gelukkig staan we vlak naast een heerlijk ruikende bakkerij. De koffiekoeken smaken fantastisch!

Om 10u30 stappen we eindelijk op de trein richting Brussel. We zien dat we in Brussel maar 4 minuten overstaptijd hebben om de trein naar Oudenaarde te halen. Maar we hebben een plan! Ik loop als eerste richting de trein en hou hem tegen. Bernie volgt met de kids. Aangekomen op het juiste perron, blijkt de trein er nog niet te zijn! We hebben tijd voor een uitgebreide fotoreportage. Kiran wil niet op de foto staan en trekt de foto's. Ons hoofd mag er blijkbaar ook niet op...

14u30: Tante Leen wacht ons op aan het station. Wat een blij weerzien! 's avonds eten we spaghetti want dat hadden we toch wel gemist!!! 

Alles is goed verlopen. Maar wat is het fijn om terug thuis te zijn! 

Nog enkele foto's van Bangalore

In Bangalore gingen we verschillende keren lekker eten. 

In Chutney Chang genoten we van het Indiaas buffet met overheerlijk en uitgebreid dessertbuffet. 

We bezochten het Hard Rock café van Bangalore. Jammer genoeg was het gesloten... 

We dronken overheerlijke mocktails. 

Rechtover ons appartement was er een speelpleintje! 

Op kwam op bezoek en bleef een nachtje slapen. 

Tika maakt werkjes terwijl mama en papa elke dag veel te lang aan tafel zitten... 

We gingen eten met Bernie's collega's.

Met Marcelle en Mayunk gaan we naar Harima (een Japans restaurant) en eten er Kabayaki en natuurlijk sushi!

We gaan samen met Kirsi en Prakash naar "The Bleack Pearl" een echt piratenrestaurant! 

We bezochten Lalbagh, een botanische tuin. We zagen er heel wat eekhoorntjes, maar de aapjes waren natuurlijk de topattractie! 

Tika en ik gingen ook shoppen! 

en dronken een lekker watermeloensapje. 

De laatste dag wagen we ons in de lange rij aan het postkantoor om postzegels te kopen en posten we eindelijk onze al lang geschreven kaartjes. Wie zal er het eerst in België geraken???

Nog enkele kiekjes op de luchthaven. Mama en Tika hadden bijna hun vlucht gemist... 

Bangalore

Jullie hebben de laatste dagen niet zo veel meer van ons gehoord. Hier in Bangalore hebben we dan ook niet zo veel speciale dingen gedaan die het vermelden waard zijn.
We hebben ook allemaal een verkoudheid te pakken gekregen en elk om beurt een dag met koorts gezeten. Naast wat hoesten zijn we nu gelukkig allemaal aan de betere kant!
Verder gingen we elke dag eten, spraken we met vrienden af en gingen we tussendoor ook wat shoppen.

Bernie en Kiran gingen in het totaal naar 4 films:
- Spiderman
- Wonderwoman
- Planet of the Apes
- Despicable Me 3
Tika en ik zagen alleen de eerste en laatste.

Foto's heb ik voorlopig nog niet opgeladen. Die volgen als we thuis zijn. Dat is niet zo lang meer! Morgen nemen we al het eerste vliegtuig en spenderen we 8 uur op de luchthaven in Onam, waarna we naar Frankfurt vliegen en de trein naar huis nemen. Het wordt alweer een onderneming van meer dan 24 uur.

Heggodu

Eindelijk terug van weggeweest. De voorbije dagen logeerden we in Heggodu bij het gastgezin waar ik in  2005 ook verbleef tijdens mijn vrijwilligerswerk via ICYE. Ze keken er enorm naar uit om onze kinderen eindelijk eens te ontmoeten!

Het gezin is een heel traditioneel Brahmin-gezin. Ze leven heel comfortabel, toch naar onze normen, heel verschillend. Bij aankomst vraagt Kiran dan ook of dit een arm gezin is. Ze eten er altijd op de grond, heel handig want zo kan iedereen altijd aanschuiven en dat gebeurt wel vaker bij deze familie! 

Warm water krijgen we er door een vuurtje aan te steken onder een bak met water. Het hele huis stinkt dan naar de rook, maar daar blijkt niemand zich iets van aan te trekken. Bij aankomst staat een 2-persoonsbed voor ons klaar. Ze begrijpen niet dat de kinderen niet tussen ons in slapen. Alleen op een kamer slapen, dat zouden ze een kind in India nooit aandoen! Gelukkig zetten ze er nog snel een ander bed bij, zodat we toch wat comfortabel kunnen slapen. 

Veel doen we er niet. We bezoeken natuurlijk de school waar ik in 2005 les gaf, we gaan op bezoek bij de rest van de familie en er komt ook heel wat volk bij ons op bezoek. Iedereen moet toch gezien hebben dat we er zijn!


Onderweg bezoeken we de Jogg-falls. De hoogste waterval van India.

Onze taxi ... 

Onderweg voederen we de aapjes! 

In Heggodu ten huize Kelemane

We bezoeken Hongirana school!

En we bezoeken de tempel van de familie Kelemane,